Dag Vreemde Man

Op café kom je de raarste kwasten tegen wordt vaak gezegd. Meestal zijn dat mensen die onder invloed van drank of andere kwelduivels de meeste wereldvreemde onzin uitkramen. Clichés zijn dit want onlangs ben ik zo’n holbewoner tegengekomen op café. Zijn naam was Rambo maar dat was waarschijnlijk een gefingeerde naam want ik kan mij niet inbeelden dat zijn echte naam Rambo was. Want wie wil er nu dezelfde naam hebben als een hersenloze spierbundel die gewoon wat wild in het rond schiet?

Tot daar de rariteiten, daarna begon deze snuiter mij meer en meer te charmeren met terechte uitspraken. We begonnen eerst over voetbal. Tot mijn grote verbazing kon Rambo daar wel een woordje over meespreken. Hij sprak onder andere over het champagnevoetbal van Anderlecht, de gouden schoen die Boussoufa moet krijgen en de teloorgang van Moeskroen die er nooit mag komen. Een sappige quote van Rambo in dit voetbalgesprek willen we u zeker niet onthouden: “Ik zou zelfs mijn huis verkopen om Moeskroen te redden, ah nee dat gaat niet ik leef in een kartonnen doos”.
Wat een vreemde passie maar toch schiterrend!!

Na enkele geanimeerde discussies met veel geknik dwaalde we af naar de muzikale wereld. Onze vreemde man sprak met veel passie over rockmuziek en hij kon het niet laten zijn voorkeuren sterk in de verf te zetten. “Mensen die Kings of Leon haten zouden ze moeten opsluiten in speciale ontwenningsklinieken”. Oei wat krijgen we nu dacht ik, maar uiteindelijk zit er wel enige grond in die uitspraak maar het is natuurlijk wel een fameuze beperking van de vrije meningsuiting. Maar who cares.

Rambo had het ook over hoe Metal muziek onze maatschappij kapot maakt. “Het is geen muziek, het zijn gewoon mensen die vaak frustraties hebben op welk vlak weet ik niet en die moeten ze dan met gebrul en gejingel en gejangel delen met de wereld. Slayer dat is één van de overschatte bands ter wereld en ze zouden beter eens gaan kijken naar mensen die echt muziek maken zoals Freaky Age bijvoorbeeld”. Ik kon niet anders dan volmondig ja knikken na deze uitspraak. Leve Britney Spears en andere Madonna's!!!! Zij verblijden de wereld tenminste met 'normale' muziek en ze bieden mensen belachelijke foto's en vreemde hobby's om over te praten. Maar wat doen metalbands dan buiten het verzieken van onze trommelvliezen? Niks en uiteindelijk kwamen Rambo en ik tot de conclusie dat K3 een grotere bijdrage levert aan de maatschappij dan Slayer.

Vele uren gingen snel voorbij en uiteindelijk moest het met alcohol getergde lijf van Rambo andere oorden opzoeken. Hij moest namelijk snel de trein naar Gent nemen, omdat er een kartonphaling was in zijn hometown en hij wou z'n geliefde huis niet kwijtraken aan de gulzige autoriteiten. De kartonnen doos is maar een tijdelijke woonst. Rambo is op zoek naar een huis in Italiaanse stijl met een grote frigo en een studio waarin hij alle liedjes van Freaky Age kan coveren.

Nooit ben ik het ooit meer eens geweest met iemand, maar plots was hij weg.

Dag vreemde man!!

Beestenboel

Het tv-nieuws probeert de kijker met regelmaat van de klok te entertainen met dierennieuws. Bij VTM is dit zelfs echt een dagelijkse rubriek geworden die ze elke dag proberen op te vullen met de meest onnozele verhalen. Ik vind dat dit dagelijkse tv- entertainment ontbreekt op mijn blog en daarom spring ik net als de helft van het medialandschap op de commerciële dierenkar. Nu zal ik enkele dierenvideo’s met een sportief tintje op jullie loslaten.


België heeft zijn topspits gevonden


Iedereen wil wel eens proeven van de roem


De nieuwe Bruce Lee in actie


Het enige gloriemoment van René Vandereycken

A Golden what??

Andrew Sullivan legt in zijn romantisch artikel ‘Why i blog’ uit waarom hij blogt. Voor de les van digitale media moesten we deze uiteenzetting van Sullivan eens onder loep nemen. Om mijn oogjes te sparen heb ik de redelijk dikke boterham meteen uitgeprint. Want in tegenstelling tot wat Sullivan denkt is een blog een plaats waar mensen artikels posten die nooit volledig gelezen worden. De tijd van eens rustig te gaan zitten en een artikel te lezen ligt al ver achter ons.

Het viel meteen op dat Andrew Sullivan verliefd is op bloggen. Zo verliefd dat hij spreekt van een ‘golden era of journalism’ en dat strookt toch niet echt met de realiteit mijnheer Sullivan.

“In fact, for all the intense gloom surrouding the news-paper and magazine business, this is actually a golden era for journalism. The blogosphere has added a whole new idiom to the act of writing and has introduced an entirely new generation to nonfiction. It has enabled writers to write out loud in ways never seen or understood before. And yet it has exposed a hunger and need for traditional writing that, in the age of television’s dominance, had seemed on the wane”.

Welke golden era? Kranten en magazine hebben een alsmaar kleinere oplage, gratis kranten die geen kwalitatieve artikels bieden scheren hoge toppen en mensen die op Internet zitten scannen alleen maar artikels en maken vooral gebruik van hun mailbox. En dan zijn er nog miljoenen blogs die pretenderen van kwaliteitsvolle posts te brengen terwijl de meeste gewoon verhalen zijn van mensen die een veel te groot ego hebben. Bepaalde blogs bieden wel een goed inzicht en geven duiding over bepaalde problematieken maar heeft een mens zin om na zijn zware werkdag nog eens het Internet te gaan afschuimen naar een interessante blog terwijl hij het nieuws op tv en in de krant al heeft geabsorbeerd. Er zijn maar 24 uren in één dag en dat vergeten de meeste aanbieders van content (inclusief bloggers).

Sullivan wijst bijvoorbeeld niet op de information overload die blogs kunnen meebrengen en hoe deze een professionele organisaties zoals een krant naar de achtergrond kan verbannen. Een blog biedt uiteindelijk maar één mening die in de meeste gevallen niet eens gestaafd is door betrouwbare bronnen. Waarom zouden we dan een blog bekijken? Ofwel omdat de persoon familie is of omdat de blogger dezelfde mening heeft als de gebruiker, en als die mening altijd overeenkomt dan moeten we niet meer naar televisie kijken of krant lezen maar dan kunnen we altijd een blog bekijken. Op die manier zal de gebruiker van de blog zich afsluiten van de wereld en niet altijd betrouwbare informatie meekrijgen maar ja dit is Internet en dat moeten we er als samenleving maar bijnemen. Blogs kunnen op dit moment ook niet de meerwaarde bieden die Sullivan wil omdat de meeste Internetgebruikers conservatief zijn en maar enkele sites per dag gebruiken. De mensen brengen ook nog altijd het meeste tijd door voor hun televisie.

Volgens Sullivan brengen blogs een nieuw journalistiek genre waarin de auteur zijn gang kan gaan. Ja, maar voor mij is het eerder een genre waar taalkundige hoogstandjes niet belangrijk zijn en waar je kunt schrijven over de meest debiele dingen. Je kunt ook je mening geven over een gebeurtenis waar de helft van de wereld al iets over heeft gezegd. Volgens hem kan je in een blog ook vrijuit schrijven zonder je in te houden maar daar geloof ik niks van. Er bestaat nog altijd een sociale controle die bloggers ertoe aanzet om bepaalde dingen niet wereldkundig te maken. Professionele journalisten zijn niet verschillend van hun bloggende tegenhangers want net als hen poneren ze een mening die we tussen de regels kunnen blootleggen. Bloggers die verkondigen hun ziel bloot te geven mogen zich altijd bij mij melden. Is dit dan ‘de golden era of journalism’ die u bedoeld meneer Sullivan een era waar iedereen een artificiële journalist is? Nee, het is eerder een ‘dark era of journalism’ waar we soms nog enkele lichtpunten kunnen ontwaren.

Verslag competitiewedstrijd Diest M – TTGB D

(Diest 23 oktober 2009) - Op een grijze vrijdagavond trok de D-ploeg van Tafeltennis Groot-Bijgaarden naar het verre Diest. Onze Ronny was de chauffeur. Den Ivan was in de auto na een zware les van Marain maar kort van stof maar hij besloot wijselijk zijn energie te behouden voor het belangrijke treffen.

Na een korte verkleedpartij in de kleedkamers van Diest besloten de 4 spelers van TTGB zich maar aan de opwarming te wagen. Ivan probeerde weer de show te stelen door vijf meter achter de (pingpong)tafel te gaan staan en de andere speler informaticus Ronny in dit geval te laten smashen, even de tegenstander imponeren dacht hij. Nico de serieuze van de ploeg mocht als kapitein de honneurs gaan waarnemen. Even later kwam er witte rook uit de schoorsteen, en de Nico kon fier aan zijn ploegmaats melden dat Diest aantrad met één D4, twee D6’n en een E4.

Na enkele ogenblikken kon de levensbelangrijke wedstrijd van start gaan. Onze twee beste spelers Ronny (E0) en Ivan (D6) mochten de debatten openen. Ivan speelde in zijn wedstrijd tegen Tony (D6) een vurige bejaarde op een wolk en het duurde niet lang voor de wedstrijd beklonken was. Enkele seconden later haalde ook onze informaticus de overwinning binnen. 0-2 voor TTGB van een blitsstart gesproken.

Nico en Thomas konden daarna de kloof uitdiepen maar ze beten allebei in zand. Het was aan Ivan om de voorsprong te verzekeren en dat deed hij met verve door een E4 het nakijken te geven. Om even op krachten te komen na die bovenmenselijke prestaties ging Ivan even een hamburger eten. Zijn afwezigheid zorgde blijkbaar voor enige inspiratie bij de spelers want wanneer hij terug aan de horizon verscheen stond het ineens 3-6 voor de ploeg uit Groot-Bijgaarden. Ronny zorgde na een thriller tegen Bert (D4) voor het gelijkspel. Maar daar kon Ivan geen vrede mee nemen en na twee nieuwe nederlagen van zijn ploeggenoten bracht hij met een schitterende overwinning in zijn laatste wedstrijd de verlossing. Van een feeststemming was er nog geen sprake maar Ivan besloot zich na de match als enige (als bij wonder) te trakteren op een pintje. Na enkele interessante gesprekken in de auto waarvan ik de inhoud niet ga prijsgeven eindigde de leuke sportavond op de parking van onze sporthal.

Beoordeling:

IVAN: 9/10 = Speelde niet oogverblindend maar won wel makkelijk al zijn wedstrijden.
RONNY: 8/10 = Verloor maar één match.
NICO 7/10 = Acteerde voor zijn doen op een hoog niveau.
THOMAS 5/10 = Speelde ondermaats maar hij krijgt 5 voor z’n entertainmentwaarde.

Voor de ongelovige Thomassen hier een link met mijn resultaten:
http://competitie.vttl.be/index.php?menu=6&result=1&sel=2935

En ook nog twee video’s waar Ivan heel veel van kan leren:

Potret: Jonathan Bockstael

Het portret is een rubriek waarin ik een persoon uit de sportwereld aan u voorstel:

Jonathan Bockstael is een 24-jarige bankbediende uit Geraardsbergen die in zijn vrije tijd bekende sporters imiteert. Op zijn repertoire staan o.a. Frank Vandenbroucke, Milan Jovanovic, Bart Wellens, Tom Boonen, Trond Sollied en Patrick Lefevre. Aan politici waagt hij zich voorlopig niet. Die spreken volgens hem te beschaafd en hebben minder uitgesproken kenmerken.

De dorpsgenoot van de betreurde VDB kwam na de grote populariteit van zijn youtubevideo’s veelvuldig in de media. Hij was onlangs te zien in Villa Vantilt. Dit najaar zal de imitator samen met Karl Vannieuwkerke en zijn band ‘les supappes’ in de theatertournee over het wielerjaar 2009 te zien zijn. Voor Jonathan is het zijn grote theaterdebuut. Benieuwd hoe lang hij nog bij de bank gaat werken.

Bron: Destandaard.be